‘Als je wandelt, worden vragen vloeiend’

Emmaüswandeling: twee aan twee op pad

Het uitgangspunt van de Emmaüswandeling is simpel: je gaat twee aan twee op pad aan de hand van een vraag.
Al wandelend kom je vaak al snel tot een echte ontmoeting. Dat je elkaar niet diep in de ogen hoeft te kijken, maakt het gemakkelijker om iets te vertellen.

Volgens Evi de Vries-Baarlink, gemeenteadviseur van de Protestantse Kerk, kun je dit soort wandelen heel goed zien als een nieuwe vorm van pastorale ontmoeting.

‘Een Emmaüswandeling kan een welkome afwisseling zijn met een gesprek binnenshuis. Wandelen kan ook een opening bieden als mensen niet zo gemakkelijk praten of als je in hetzelfde kringetje blijft ronddraaien in gesprekken.
Wandelen vertraagt, het geeft rust. Er komt ruimte om te denken, te praten, elkaar te ontmoeten. Doordat je naast elkaar loopt en elkaar niet diep in de ogen hoeft te kijken, kom je al snel op een punt waar sprake is van echte ontmoeting. Wandelen kan intimiteit bevorderen. Ook doordat er ruimte om je heen is, is het gemakkelijker om iets te vertellen. Tijdens een wandeling kunnen vragen, zorgen, problemen vloeiend worden.

Stel dat je dit als pastoraal bezoeker wilt doen met mensen die je bezoekt, dan moet je natuurlijk wel bekijken met wie dit kan. Wat kunnen mensen, vooral ouderen, fysiek aan?
Een Emmaüswandeling duurt meestal een uur, al kun je natuurlijk ook best een half uur gaan wandelen.

Het is belangrijk voor je op pad gaat, dat je je afvraagt: wat wil ik met die ander bespreken? Het is de bedoeling dat je het over levens- en geloofsvragen hebt en dat je probeert verbinding met elkaar te maken. Daarvoor is tijdens het gesprek een moment van herkenning nodig. Je deelt elkaars verhaal, het gaat niet om een discussie, om iemand te overtuigen of een standpunt te verdedigen.’

De naam ‘Emmaüswandeling’ is ontleend aan het verhaal van de ‘Emmaüsgangers’uit het evangelie van Lucas. Twee leerlingen van Jezus wandelen van Jeruzalem naar Emmaüs, nadat ze gehoord hebben dat het graf van Jezus leeg was, en spreken met elkaar over wat er allemaal gebeurd is. Onderweg loopt een onbekende (Jezus) een stukje met ze mee.
‘Zo is het ook bij de Emmaüswandeling: je bent elkaars reisgenoot en je hoopt op een nieuwe wending onderweg. Dat je een diepere laag aanboort, dat iets van het heilige, van het goddelijke, van God erbij komt.’

Evi de Vries-Baarlink is gemeenteadviseur van de Protestantse Kerk in de classes Emmen, Oost-Groningen en Noordoost-Groningen.
Opgetekend door Esther van der Panne.