Coronatijd in Deventer – de Farao en de plagen van Egypte

Door: Nelleke Boonstra

Het was een ramp. In de Lebuinuskerk was een prachtig project gestart. De troon van de Farao van Egypte stond in de kerk, en tijdens de kerkdiensten zou hij pronken op die stoel. Elke zondag zou er een stuk van de poten van zijn troon afgezaagd worden, zijn macht zou verminderen. Opdrachten voor de kinderen stonden klaar om daarbij te helpen.
Op zondag 1 maart en zondag 8 maart was de Farao aanwezig. Het was angstaanjagend, de kinderen waren onder de indruk.

De Farao

Maar helaas. Op 15 maart mochten de kinderen niet meer naar de kerk komen. En de Farao deed niet meer mee. De dienst werd gehouden met een handjevol mensen en een versoberde liturgie, en uitgezonden.

Maar dat ging zomaar niet! Er kwam protest van ouders en kinderen die de dienst hadden bekeken. Waarom was de Farao niet meer op de troon? De Farao moest terug. Ook in de uitzending!
En warempel, op zondag 22 maart werd de troon binnengedragen, maar zonder de Farao; hij was bang geworden voor de kikkers en was ervandoor gegaan! Alleen zijn hoofdtooi hing er nog. Zo’n machtige man, uit het veld geslagen door zulke kleine beestjes! Of hij nu Farao heet, Hitler of Coronabeestjes, ze zullen niet het laatste woord hebben! Want de verhalen gaan door!

Intussen hadden de dominees Ingrid en Saar een prachtig plan ontworpen om de kinderen bij de kerkdiensten  in deze veertigdagentijd en Pasen te betrekken. Elke week kregen de kinderen een brief met opdrachten. Ze konden een griezelige slang uitknippen en kleuren, ze kregen kikkers en sprinkhanen van hout en plastic, en werden uitgedaagd de diensten via de uitzending te volgen.

Op Palmzondag kon de levende ezel, die altijd in de Lebuinuskerk komt, niet komen. Dus werd er wat anders bedacht. Vijftien ezels (geen beren 😊) werden rond het kerkplein opgehangen en in etalages gezet. De winkeliers en buurtbewoners van de kerk deden graag mee.

Ezels zoeken

De ouders en kinderen konden na de uitzending van de kerkdienst en ook ’s middags nog naar het kerkplein komen en de ezels opzoeken. Als ze ze allemaal gevonden hadden en per e-mail de oplossing opstuurden kregen ze het geheime wachtwoord. Dat gaf hun toegang om met Pasen terug te komen op de voor hen vastgestelde tijd. Dan kregen ze een cadeautje. Het was een leuke puzzeltocht, in plaats van de optocht met de ezel en de Palmpasen-stokken.

En Paaszondag? Het carillon speelde vanaf de Lebuinustoren bekende liederen voor de kinderen. Bijna alle 45 kinderen kwamen die middag langs om hun cadeautje op te halen. Ieder gezin had tien minuten om rond te dwalen in de kerk. De kinderen mochten op de troon zitten, en werden op de foto gezet. Achter hen een grote vlag met de woorden: Houd moed! Heb lief!

Op de troon