Pastoraat van ‘vind ik leuk’

2015-10-21-1445455426-5159507-facebook_like_button_big

 

 

 

 

 

 

Pastoraat is allang niet meer uitsluitend het traditionele bezoek aan huis, met een kopje thee en een koekje. Omzien naar elkaar vanuit de kerkelijke gemeente gebeurt op verschillende manieren. Zo wandel ik met een gemeentelid. Door zijn aandoening is tegenover elkaar zitten moeilijker dan naast elkaar al wandelend praten.

In de wandelgangen tijdens het koffie drinken na de kerkdienst, voorafgaand of na een vergadering, pastoraat gebeurt op meer plekken en door meer mensen dan alleen de predikanten en ouderlingen. Dus is er ook pastoraat op sociale media.

Op Facebook heb ik de meeste vrienden en ook de meeste interacties. Onder mijn vrienden zijn collega’s, oud-klasgenoten en ook gemeenteleden – ik ben gemeentepredikant. Op het publieke gedeelte reageer ik op berichten van gemeenteleden (maar niet alleen van hen) die gaan over vakanties of andere dingen die zij meemaken. De ‘vind ik leuk’ knop gebruik ik regelmatig! Ik wens examenkandidaten sterkte. Als iemand vertelt dat hij ziek is, wens ik hem beterschap. Alles wat je in het openbaar ook zou doen, zeg maar als je op straat iemand tegenkomt, doe ik ook op Facebook.

Facebook kent ook een gedeelte waar je elkaar ‘persoonlijke berichten’ kunt sturen. Ik ga er vanuit dat Facebook meeleest, maar desondanks biedt dit iets meer ruimte om meer persoonlijke opmerkingen te maken of vragen te stellen. Een virtueel contact – ik ken al mijn Facebook vrienden ook uit het echte leven – kan aanleiding zijn om een afspraak te maken. Dat hoeft de gehele Facebook-vrienden-gemeenschap niet mee te lezen.

Via de website van de gemeente waaraan ik als predikant verbonden ben, ontving ik eens een e-mail met een zeer persoonlijke vraag van de betrokkene. Ik merkte enig ongemak om de vraag te beantwoorden omdat ik de vragensteller niet kende. De schrijver had geen behoefte aan een ontmoeting. Het eenmalige contact is beperkt gebleven tot digitaal contact.

Bij het plaatsen van eigen berichten op Facebook ben ik er mij altijd van bewust dat iedereen mee kan lezen. Wat echt privé is, deel ik dan ook niet. Achteraf plaats ik altijd een vakantiekiekje, maar niet meer dan ik ook aan de koffie zou vertellen. Werkervaringen die te herleiden zijn tot een specifiek gemeentelid zijn voor mijn papieren dagboek, en verder niet.

Do’s en don’ts

  1. Reageer op sociale media zoals je ook in het echte leven zou doen.
  2. Virtueel contact en ‘echt’ contact zijn aanvullend, gebruik dat ook.
  3. Plaats niets over anderen met naam en toenaam, zeker niet als zij zich in een kwetsbare positie bevinden.
  4. Denk na over wat je over je eigen privéleven plaatst.

 

Alida Groeneveld, predikant van de Protestantse Gemeente Weesp en Driemond